Schrijf je levensverhaal

schrijftips autobiografisch schrijven
Schrijven van je eigen verhaal, dat is wat je kan losmaken als je vastzit. Als je merkt dat je eigen verhaal van verdriet of verlies na een tijdje niet meer gehoord wordt door een ander. Als je merkt dat je in je eigen cirkel ronddraait en wel eens een afslag zou willen nemen. Als je ziek bent geworden, verlies hebt geleden, je baan kwijt bent geraakt of op een andere manier gekwetst bent in en door het leven. Dan kan het helpen je verhaal, je ervaring opnieuw te vertellen. Op deze manieren wil ik je helpen bij het zorgen voor je verhaal:
    klik op afbeelding voor werkblad
  • Met tips en aanwijzingen uit het onderzoek van James Pennebaker, Expressive Writing. Met heel concrete stappen leert hij ons hoe we een trauma of nare gebeurtenis kunnen overleven door erover te schrijven. Hiervoor heb ik een toegankelijk werkblad: Zorg voor je verhaal gemaakt waarmee je zo aan de slag kunt. Natuurlijk heb ik het zelf uitgeprobeerd en ik kan je vertellen, het helpt! Het helpt om je eigen verhaal opnieuw te vertellen, met geduld naar jezelf te luisteren en door de pijn heen te gaan om vervolgens iets lichter weer verder te gaan. Mail me even als je dit ook wil ervaren! hoflandzorgt@gmail.com
  • DAAR ZIJN WOORDEN VOOR


    In tijden van zwaarte of verlies, in al het rumoer rond ziek zijn of weer beter worden, blijven soms mooie woorden hangen. Een vriend begon eens een brief met troostende woorden, mooie herinneringen, om na drie pagina’s te schrijven: ‘ik weet eigenlijk niet wat ik moet zeggen’. Ofwel: soms laten we de woorden voor zich spreken maar kost het heel wat tijd en inspanning om de juiste woorden te vinden. Woorden die getuigen van het elkaar kunnen begrijpen. Woorden die troosten. Omdat wat je elkaar te zeggen hebt, soms zo onmetelijk belangrijk is. Omdat er soms niets anders over blijft dan de troost van het goede woord, als je verder met lege handen lijkt te staan. Bij belangrijke gebeurtenissen vol symboliek zoals doop, trouwen, en begrafenis zitten mensen vaak samen om de tafel om de juiste woorden te zoeken: dit delen we nu, wat doet ons recht, hier zijn anderen ons voorgegaan.

     Dan worden de aloude woorden uit de Psalmen die al door zovelen gedeeld en gehoord zijn ineens een hernieuwd gedicht: ‘HEER, u kent mij, u doorgrondt mij, u weet het als ik zit of sta, u doorziet van verre mijn gedachten.’ (Psalm 139). Huub Oosterhuis heeft deze woorden opnieuw opgepakt, gewogen en vertaald, zijn dochter Trijntje zingt deze woorden:
    ´Ik zou een woord willen spreken dat waar en van mij is dat draagt wie ik ben’
    [uit: Ken je mij- Huub Oosterhuis]

    Zo blijken de oude woorden ineens een brug te slaan tussen toen en nu, tussen je eigen leven en dat van de mensen om je heen, tussen een kerk of heilige plek waar je misschien al lang niet binnen bent geweest en toch je voetsporen hebt gezet. En ook als je soms het gevoel hebt niet te weten wat je moet zeggen, bedenk dan dat er woorden zijn. Dat ze zich alleen moeten laten vinden en dat samen zoeken naar de juiste woorden al zo troostrijk op zich is. Ik wens je een goede zoektocht.
rouw cursus


  • Wie hier tot grote steun is geweest in mijn eigen rouwverhaal, is Manu Keirse (lees bijvoorbeeld dit interview in Trouw). Zonder zijn inzichten in boeken en lezingen gedeeld, was ik nu niet in staat om anderen met verlies te helpen. Omdat ik mijn eigen verlies recht in de ogen durfde kijken. Met veel genegenheid wijs ik je daarom op zijn boeken en publicaties.

NA REGEN KOMT…

Soms kent het weer in ons landje bijna vier seizoenen op 1 dag  Blijheid, boosheid, verdriet, geluk. Vier basisemoties die de componist Vivaldi in de 18 e eeuw in voor ons nu zeer bekende klanken heeft gevat: de Quattro Stagioni ofwel vier jaargetijden. Hierin verwoordt hij met muziek hoe de vier seizoenen kunnen aanvoelen, welke geluiden daar bij horen: vogelgeluiden, ijs, wind, hondengeblaf, dansen, zwieren. Stromende beken. De vrolijke tonen van tevredenheid, genieten van buiten zijn in de lente en zomer. Maar ook de stormachtige wind in de herfst, vallende bladeren en het wat weemoedige klagen en het ijs in de winter. Voor elke emotie is er in de muziek een passend deel te vinden. En ook heeft ieder seizoen een vergelijkbare opbouw en afwisseling in tempo. Alleen de zomer eindigt in een presto (zeer snel), het tempo van de vrolijke momenten.
 Nu zijn de seizoenen niet alleen voor muziek, maar ook voor je eigen levensverhaal een dankbare bron van vergelijking. Zo wordt vaak gezegd dat je aan het begin van je leven staat als al het nieuwe leven dat in de lente ontkiemt. De zomer is de tijd van groter worden, de wereld en vooral ook de fijne dingen ontdekken die voor je zijn weggelegd. Wordt je ouder (en wijzer), dan weet je dat de kringloop van leven en afsterven en opnieuw beginnen een feit is,  net als de herfstbladeren die op de grond vallen om de bodem te voeden voor het volgende voorjaar. Eenmaal in de winter raak je meer naar binnen gekeerd en warm je je aan herinneringen van wat voorbij is. Het meest krachtige van dit beeld van de seizoenen vind ik, dat je er altijd op mag vertrouwen dat er weer een nieuw seizoen aanbreekt. Dat je, naar de woorden van Mattheus 6, je geen zorgen hoeft te maken over de dag van morgen:

Kijk naar de vogels in de lucht: ze zaaien niet en
oogsten niet en vullen geen voorraadschuren,
het is jullie hemelse Vader Die ze voedt. Zijn jullie
niet meer waard dan zij? Maak je dus niet
bezorgd over de dag van morgen, want de dag
van morgen zal zich wel bezorgd maken over
zichzelf.
Deze woorden en beelden overleven zelfs de donkerste tijden. De troost van de gedachte dat alles zijn uur en tijd heeft en dus ook voorbij mag gaan, het vertrouwen dat Degene die de hemel en aarde heeft gemaakt ons ook in zijn hand geborgen houdt, dat vertrouwen mag alle stormen en seizoenen doorstaan.

  • Ben je in je laatste levensfase aangekomen of denk je veel aan wat je nog zou willen delen? Op de website ikwilmetjepraten kun je tips krijgen voor het schrijven van een brief aan je naasten. Ook om de laatste dingen goed te regelen. 

Vraag niet bij verlies hoe gaat het, maar hoe ben jij de afgelopen uren doorgekomen?




 






Geen opmerkingen